![Homepage](/assets/asz_2011-1.0.115/images/default/2013/logo.png)
Na enkele rugoperaties kreeg Conny Nagtegaal last van het littekenweefsel in haar rug. Dit drukte op een zenuw en zorgde voor een voortdurende uitstralende pijn in haar benen. Ze kon nauwelijks meer zitten; sporten en werken werd onmogelijk en niets hielp om de pijn te verminderen. Totdat Conny via de revalidatie-arts bij het Pijnbehandelcentrum van het Albert Schweitzer ziekenhuis terecht kwam. ´Inmiddels kan ik weer fietsen.`
Pijn kan een leven beheersen. Dat weet Conny Nagtegaal uit ervaring. Door de voortdurende uitstralende pijn moest zij stoppen met sporten en zelfs haar fulltime baan opgeven. ”Om van de pijn af te komen, heb ik alles geprobeerd. Speciale korsetten, aangepaste stoelen, veel rusten... niets hielp. Uiteindelijk kon ik niet veel meer. Ik ging echter niet bij de pakken neerzitten en heb me gericht op de dingen die ik wel kon doen. Maar de pijn was er altijd.”
Zonder pijn
De ommekeer kwam bij het Pijnbehandelcentrum. Hier lukte het dokter Gűltuna om Conny grotendeels van de pijn af te helpen. Dat gebeurt via een behandeling waarbij Conny een medicijn krijgt ingespoten en waarbij geprobeerd wordt om ruimte te maken tussen het littekenwefsel en de zenuw. Conny: ”Ik krijg een licht roesje en merk niets van de behandeling. Het resultaat is echter wél goed merkbaar: de pijn is veel minder. Er zijn zelfs dagen dat ik geen pijnstillers hoef te slikken! Ik moet nog wel dagelijks rusten, maar ik kan zo veel meer dan voorheen. Zoals fietsen: dat was een jaar geleden ondenkbaar. ”
Volg ons op: